2007/Jun/07

ก็นะครับ สาเหตุที่มาอัพบล็อกทั้งๆที่ยุ่งจนหัวหมุนเป็นระวิงก็เพราะว่า
มีแมวดำหนึ่งตัวทักมาตอนกำลังนั่งพัก แล้วก็โยนแท็กนี้ใส่โครมเบ้อเร่อ...
เราก็ได้แต่ตะโกนออกมาหนึ่งคำ "แมวด๊า--------------ม!!"
.........ฝากไว้ก่อนเถอะ ชิ [*=A=]_D<---กำลังกำหมัดนะครับ
ว่าแล้ว เราก็มาเข้าเรื่องกันเลยดีกว่า

FIRST LOVE

อืมม์ เรื่องนี้เกิดขึ้นตั้งแต่ตอนอนุบาล2ครับ(เฮ้ย!แก่แดดแสรด!)
ความรู้สึกก็คงเหมือน Puppy Love นั่นแหละ หลงแบบเด็กๆ หลงแบบไม่คิดหน้าคิดหลัง
แล้วก็ดั๊นหลงไปจนถึงป.6โน่น ด้วยปัจจัยหลายๆอย่าง
(อ้วน หลงตัวเอง หน้าบางกับผู้หญิง)และรวมไปถึงมีคู่แข่งที่พ่อแม่คอยช่วยเชียร์พร้อม...
(จะเรียกว่า"สงครามเย็นของลูกครู"ก็คงจะได้ล่ะมั้งเนี่ย)(ฮา)
ผมก็เลยทำได้แค่ เขียนจดหมายฉบับหนึ่งส่งให้(ตอนนี้จำเนื้อความไม่ได้แล้ว) แล้วก็แยกย้ายจากกันไป
ตอนม.ต้นเคยเห็นหน้าบ้างตอนขึ้นรถเมล์ไปโรงเรียน แต่ตอนนี้อาจจะมีครอบครัวไปแล้วก็ได้มั้ง(ฮา)
ช่างมันเถอะ นั่นมันก็แค่"หลง"

ในเวลาต่อมา ตอนม.2
(ขอฟาวล์หน่อยละกัน เพราะครั้งนี้เป็นครั้งที่เห็นภาพของ"ความรัก"ที่สุดในชีวิตเลยล่ะ)
ในระหว่างที่ผมเดินไปซื้อของเป็นเพื่อนพี่สาวที่ดิโอลด์สยาม พี่สาวก็แวะร้านกิฟต์ช็อพที่ชื่อร้านน่ากิน...
"หวานจัง"
พริบตาแรกรู้สึกคิดผิดมหันต์ที่เดินเข้าไปในร้านตามพี่สาว เพราะชุดที่ใส่นั้นเป็นเครื่องแบบเด็กสวน...
ดังนั้น สมการจึงเป็น
"เด็กสวน+กิฟต์ช็อพ=เกย์"
ทำเอาผมต้องกุมหน้าไปพักใหญ่...แต่เมื่อมองไปที่เคาท์เตอร์ ผมก็เจอเด็กผู้หญิงคนนึง
อายุน่าจะรุ่นราวคราวเดียวกัน...ผมยิ้มให้เธอแบบเขินๆ เธอก็ยิ้มน้อยๆตอบ
เป็นความรู้สึกเพียงชั่วขณะ แต่ผมกลับรู้สึกว่ามันช่างอบอุ่นเสียเหลือเกินสำหรับคนที่ต้องเดินเพียงลำพัง

(เพราะเด็กสวนใหญ่มีแต่ผู้ชาย ถ้าขืนควงคู่กันก็บรรลัยสิครับ)

แล้วตั้งแต่นั้นมา หลังจากโรงเรียนเลิก ผมก็จะเดินผ่านร้านนั้นประจำ คุยด้วยกัน
หัวเราะด้วยกัน ถึงไม่ได้คุยกันก็ยิ้มให้กัน
และเธอคนนั้น เป็นผู้หญิงคนแรกที่ได้ดอกกุหลาบดอกแรกในชีวิตของผม...(ถึงจะเป็นกุหลาบปลอมก็เถอะ)
แถมยังเป็นผู้หญิงคนแรกที่รู้"ชื่อเล่นจริงๆ"ของผมด้วย

(ป.ล.สำหรับผม ผู้ชายที่รู้ชื่อเล่นจริงนับเป็นเพื่อนตาย ผู้หญิงที่รู้ชื่อเล่นนับเป็นสุดที่รักครับ ฟังดูแปลกๆเนอะ)

แต่ตอน ม.3

...อยู่มาวันนึง เธอคนนั้นก็หายไป...

ใช่ หายไปโดยที่ตัวผมในตอนนั้นซึ่งไร้ความสามารถที่จะตามหาเธอ

ไม่สามารถสะกดรอยตามได้เลย... ผมรู้สึกเหมือนกับว่าโลกทั้งใบมันทลายลง
โดยที่ผมไม่อาจทำอะไรได้แม้แต่น้อย...

จนกระทั่งทุกวันนี้ เมื่อผมมีโอกาสเดินผ่านร้าน"หวานจัง" ผมก็อดที่จะมองเข้าไปในร้านไม่ได้...
ทั้งๆที่รู้ดีว่า...ชั่วชีวิตนี้คงจะไม่ได้พบเธออีกแล้ว...เป็น1ในเรื่องที่ผมรู้สึกเจ็บใจที่สุดในชีวิตจวบจนบัดนี้...

BROKEN HEART

ร้อยทั้งร้อย ถ้าไม่มีก็แปลกล่ะครับ ในแท็กก่อนหน้านี้ก็บอกแล้วนี่ว่า "หักกระจาย" (ฮา)
แต่เอาเป็นว่า ผมจะเอาครั้งที่พลิกฟ้าเป็นเหวมาเล่าละกัน(เพราะอย่างน้อยข้างบนก็สองเรื่องแล้วน่ะนะ)

เรื่องนี้เกิดขึ้นราวๆ...น่าจะสองปีได้แล้วล่ะมั้งนี่
ตอนนั้นได้เพื่อนมาคนนึงใน MSN (ขอเรียกว่า จ.ชาย ละกันนะครับ)
แล้วตาจ.ชายก็พา"จ.หญิง"เข้ามาแชทด้วย
แล้วจ.หญิงดันมาปรึกษากับผมว่าชอบ"จ.ชาย"อยู่...ผมก็เลยริจะเป็นพ่อสื่อ
ไปๆมาๆกลายเป็นว่าไอ้พ่อสื่อพ่อชักตัวดีเจือกตกหลุมจ.หญิงซะเอง...

ก็ซวยสิครับงานนี้...orz

แล้วสุดท้ายก็เลยกลายเป็นว่า จ.ชายไม่ได้สนจ.หญิง จ.หญิงก็ไม่ได้ชอบผม
ผมชอบจ.หญิงแต่ไม่ได้สนจ.ชาย(ก็เออสิฟะ!!)
มันก็เลยกลายเป็นวันเวย์อุบาทว์ไปโดยปริยาย(ถ้าเป็นวงจรก็คงบรรลัยล่ะครับท่านผู้ชม)

สุดท้าย ด้วยความที่ฝ่ายจ.หญิงพูดว่า"ยังไงเรื่องที่จะชอบผมก็ไม่มีทางเป็นไปได้"ออกมา
ผมก็ตัดสินใจถอนตัวจากวันเวย์อุบาทว์ที่ตัวเองเป็นคนก่อโดยปริยาย...

สมน้ำหน้ากะลาตาเดียว...orz

ผลลัพธ์ในตอนนั้นก็คือ"อิ่มทิพย์+โหมออกกำลัง"
(อิ่มทิพย์ คือ สภาวะที่ตรอมใจจนรู้สึกไม่อยากกินหรือกินอะไรไม่ลง)

สิ่งที่ได้มาก็คือ น้ำหนักจากเดิมประมาณ91กิโล ลดจนเหลือ73กิโล(ในตอนนั้น)
ส่งผลให้รูปร่างผมกลายเป็น"ผู้ชายทรงนาฬิกาทราย"ไปซะงั้น
แถมกางเกงนี่หลวมเพลกหมดทุกตัว...[lll=A=]

ขอบอกว่าเป็นวิธีลดน้ำหนักที่ได้ผลอย่างรุนแรงครับ....ถ้าคุณไม่ไปเฝ้ายมบาลซะก่อนน่ะนะ(ฮา)

HEART BREAKER

จำได้ว่าไม่เคยมีครับ ยกเว้นตอนไล่ถีบตุ๊ดห้องเดียวกันตอน ม.ปลาย(ฮา)

IF YOU LOVE SOMEONE

ถ้าหากว่าผมรักใครสักคน ความรักมันต้องเริ่มจากเราสามารถรับทุกสิ่งที่เป็นตัวเขาได้อยู่แล้วล่ะ
แล้วเราก็จะพยายามแก้ไขส่วนเสียที่เรารู้หรือไม่ก็ที่เขาบอกมา
แล้วพัฒนาตัวเองให้ดีขึ้น อย่างน้อยก็ให้เขาได้ภูมิใจว่า

"เขาเลือกคนไม่ผิด"

และสิ่งที่ผมตั้งปณิธานไว้ว่าจะทำเพื่อคนที่ผมรักไปชั่วชีวิตคือ

"ทำให้เขามีความสุข"

ถึงแม้ว่าความสุขของเขา จะแลกด้วยความเจ็บปวดหรือชีวิตของผมก็ตามที...

ฟังดูน้ำเน่านะ แต่ขอโทษนะ ธาตุแท้ของผมก็เป็นคนน้ำเน่าแต่จริงใจแบบนี้แหละ(ฮา)

บางคนอาจจะอ่านแล้วคิดว่า"ไม่รักตัวเองแล้วจะไปรักใครได้"

ไม่ใช่ว่าผมไม่รักตัวเองนะครับ ผมแค่รักเขามากกว่าตัวเองก็แค่นั้นแหละ

แต่เรื่องแต่งงานนี่ ต้องยกยอดไว้ก่อนล่ะครับ เพราะผมถือคติว่า

"ถ้าจะรักใครซักคนได้ ต้องปกป้องเขาได้ ต้องอ่อนโยนกับเขา
และที่สำคัญ ต้องมีเงินเยอะพอที่จะรับผิดชอบเขาได้ทั้งชีวิต"

บทเรียนนี้น่ะ ผมได้เรียนรู้จากผู้คนรอบข้างจนซึ้งขึ้นใจเลยล่ะครับ...
จริงๆนะ

HOW MANY GF/BF

กล้าพูดเต็มปากเต็มคำครับว่า "ไม่มีแม้แต่คนเดียว" orz <---พูดเองก็สลดเอง

NOW

ถ้าหากจะถามว่ามีรึเปล่า ตอนนี้ก็คงยังเรียกว่ารักไม่ได้หรอกครับ
มันเข้าข่ายว่าจะเป็นรักข้างเดียวข้าวเหนียวนึ่งมากกว่า
ถามว่าหวังให้เขามาชอบเราตอบรึเปล่า ตอบตรงๆนะว่าในใจลึกๆมันก็หวังน่ะแหละ

แต่ไม่ว่าผลลัพธ์จะลงเอยยังไง

ผมก็จะขอทำเพื่อให้คนสำคัญของผมในตอนนี้มีความสุขที่สุดเท่าที่ผู้ชายคนหนึ่งจะทำได้ล่ะ

DATE

ใกล้เคียงสุดก็มีแค่ไปดูหนังด้วยกันอะไรแบบนั้นล่ะครับ
(แต่ก็ยังเรียกว่าเดทได้ไม่เต็มปากเต็มคำล่ะมั้งนะ)

YOUR STYLE

สไตล์ของผม ออกจะแข็งๆเซ่อๆ จนบางทีผมเองก็รู้สึกรำคาญตัวเองเหมือนกันนะ
แต่ก็เคยมีคนบอกว่าผมเป็นคนที่ค่อนข้างโรแมนติคซึ่งอันนี้ผมเองก็ไม่แน่ใจตัวเองเท่าไหร่นะครับ

แต่ถ้าใครว่าผมน้ำเน่า เออสิ ก็คงจะน้ำเน่าแหละ แต่อย่างน้อยผมก็ไม่โกหกใครล่ะ

(ต่อให้แหลก็ไม่เนียน ไม่เชื่อถามเพื่อนได้)

ที่แน่ๆ ผมเป็นพวกที่ถ้ารักใครสักคนแล้วจะไม่เหลียวแถมไม่เผื่อใจให้คนอื่นซะด้วยสิ...
(ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นข้อดีรึข้อเสีย)
แต่ผมก็จะมีการเปิดช่องว่างให้มีเวลาส่วนตัวของกันและกันบ้างล่ะนะ
จะติดกันแจเป็น"Bacouple"แบบนั้นก็เกินไปหน่อย

*Bacouple เป็นคำสมาสของคำว่า"Baka"กับ"Couple" มีนัยแปลได้ว่า"คู่รักบ้าๆ"

"มั่นคง อบอุ่น เข้าใจซึ่งกันและกัน" นั่นแหละความรักในอุดมคติของผม

แต่ข้อเสียก็มีอยู่เหมือนกันนะครับ
ตรงที่ว่าผมออกจะเป็น"ผู้ชายใจน้อย"ไปนิดนึง...[lll_ _]

(ปัจจุบันพยายามรักษาแล้วแต่ก็ยังไม่หายขาด ใครรักษาได้กรุณาติดต่อด่วน)(ฮา)

LOVE MEANS

ความรักน่ะ จะไปหานิยามของมันก็เหนื่อยเปล่าครับ
ความรู้สึกนี้ไม่อาจจะอธิบายออกมาเป็นนิยามได้หรอกครับ
เพราะถ้าความรักมีรูปแบบ มีสูตรสำเร็จ มีสมการ
ผมไม่เรียกของแบบนั้นว่าความรักหรอกครับ

มันเป็น"ความลวง"ชัดๆ

เอาล่ะ สำหรับของผมก็จบลงเท่านี้ล่ะ
ต่อไปก็เข้าสู่ช่วง"ประกาศผู้โชคดี"ล่ะนะครับ [+=A=]

[Ririn]

มาเถิดน้องสาวสุดที่รัก มาเป็นเหยื่อพี่ชายใจร้ายคนนี้ซะดีๆ(ฮา)

ส่วนคนอื่น ถ้าอยากจะทำบ้างก็ตามศรัทธาเลยนะครับ
แต่ถ้าทำแล้วบอกด้วยเน้อ ผมจะได้ตามไปจิก เอ้ย! ตามไปดู(ฮา)

ไว้เจอกันโอกาสหน้าครับ [^_^]\=/

/me เตรียมตัววิ่งเข้าหากองงานของวันพรุ่งนี้ต่อไป

Robot[master]


edit @ 2007/06/07 22:47:20

Comment

Comment:

Tweet


นี่มานเปนเรื่องจิงกรอ มิน่าเชื่อ โกหกอ่ะเปล่า
แต่เราหาบทกวีนะ มะใช่เรื่องพานนี้cry confused smile
#3 by กำ (117.47.90.97) At 2007-11-04 18:31,
อ่านแล้วรุ้สึกว่าเป็นคนที่อบอุ่นมากๆเลยล่ะค่ะ
สู้ๆ คู่กันแล้วไม่แคล้วกันค่ะ ถ้าเขาเป็นคู่เรา เขาก็จะอยู่กับเราเองแหละ
#2 by ┼ SY┼ At 2007-06-07 23:01,
กะแล้วล่ะว่าเรื่องรักเฮียจะยาวได้ใจ = =

ปล. จริงๆเฮียยังติด Tag อีกอันนะ หึๆ
ปล.2. . . . ใจคอจะส่งต่อ(Tag)ความรักให้คนเดียวเลยเรอะ
#1 by Kuro Noire At 2007-06-07 22:58,